Ik heb een pijnlijke bronchitis onder de leden en ben daardoor vorige week alleen al drie dagen kwijtgespeeld. Ook deze week belooft het nog niet veel soeps te worden, en er nog zoveel te doen voor het tweede nummer. Dat wordt weer haastwerk en improvisatie, en ik heb een hekel aan beide. Pffff...

Een groezelige hotelkamer in The Royal Hotel in Bath is niet de meest geslaagde locatie voor ene Valentijnsavond, maar mij hoor je niet klagen. Ik ben hier voor een bezoek aan Future, de uitgeverij achter Windows Vista Magazine, maar ook haast legendarische titels als Net Magazine en T3.

Woensdagavond een hapje gaan eten met twee mensen van Bath in een toffe pub en daarna een wandeling gaan maken in het enorm rustige centrum. Ik kon er ook een bad gaan nemen - Bath staat nog altijd bekend om zijn Romeinse thermische bronnen - maar ik neem zelden een badjas mee als ik op pubbezoek ga, dus dat lag moeilijk. Mooi stadje, maar wellicht valt er meer van te genieten op een zonnige zomerdag dan op een kille avond in februari. Blijkbaar heeft hier de laatste jaren een flinke discussie gewoed over een moderne toevoeging aan het badhuizencomplex, dat de inwoners miljoenen ponden heeft gekost. En wij die dachten dat we daar een patent op hadden...

Het bezoek aan Future zelf was heel boeiend. Ik heb er zowat een hele dag vergaderd met onder andere de hoofdredacteur, de uitgever en de circulation manager van de Britse editie van Windows Vista Magazine. Maar met de licensing manager had ik het ook over Future zelf en over de vele (ca 130) titels die ze daar hebben. De merkwaardigste zijn bedoeld voor liefhebbers van haakwerk, plakboeken (!), basgitaren en Korg-synthesizers. In Engeland kan dat allemaal, want daar wordt flink wat afgelezen. Bij ons daarentegen is het armoe troef.

Zo vernamen we eind vorige week dat Netwerk ermee ophoudt. Verontrustend nieuws, natuurlijk, dat een mastodont als De Persgroep er niet in slaagt om zo'n blad in leven te houden. Maar met slechts een handvol (betaalde) advertenties per nummer is er natuurlijk geen andere weg. Ik hoop dat onze collega's van de Netwerk-redactie snel weer een andere en minstens even leuke job vinden. Sterkte, jongens.

Ik erger me al weken blauw aan die borden langs de weg die ons oproepen om niet rechts voorbij te steken. Het gaat me niet om het doel - ik kan ermee leven dat we daartoe worden opgeroepen - maar die borden zijn een enorme geldverspilling. Denkt men in het bevoegde ministerie nu werkelijk dat er ook maar één chauffeur minder rechts zal voorbijsteken na het (proberen) lezen van een slogan als "U haalt rechts in want u bent een echte rebel?" of "... u bent in de war?" of "... u leeft graag op het randje?" 
"Yip," denk ik gewoonweg als ik er eentje voorbij rij. "De nagel op de kop!"
Overigens zondigen de verantwoordelijken hiervoor tegen een van de weinige regels die er zijn bij het bedenken van slogans: Beperk Je Tot Zeven Woorden. Ga maar na: geen enkele slogan die echt aanspreekt bevat meer dan zeven woorden. Dat is namelijk het maximum aantal elementen die we afzonderlijk in één keer kunnen opslaan. Met andere woorden: wie deze borden voor het eerst ziet, slaat maar de helft van de boodschap op. Zeker op een autosnelweg kan je de hele zin niet van de eerste keer lezen. En zoals het gezegde luidt: you only get one chance to make a first impression. Als je de volgende keer aandachtiger kijkt om de rest van de slogan te lezen, heeft hij zijn impact al verloren. Een slogan moet je in het gezicht slaan. Of er gebeurt niets.

Druk weekje achter de rug, alweer. Een overzicht.

Op dinsdag was er dus de persconferentie nav de lancering van Windows Vista. Zowat iedereen was er, alleen Ronald Meeus was thuisgebleven, wellicht uit sympathie voor Steven Van den Eynde. Grapje, heren! De persconferentie was zoals Frank VDB en ik al min of meer hadden beslist om zeker niet te doen: met heel veel oude info (voor driekwart van de aanwezigen toch) en veel te lang. Maar goed, niemand liep boos weg, begon met meubels te gooien of schunnigheden te roepen, dus al bij al was het een succes. Leuk om enkele tientallen toffe ex-collega's terug te zien ook (de minder toffe en ik hebben elkaar genegeerd).
Aansluitend: mijn vuurdoop als tv-journalist. Niet zo evident, maar het resultaat valt nogal mee, denk ik. Veel dank aan Bruno om mijn tv-ontmaagding tot een goede einde te brengen.
En meteen daarna mijn tweede vuurdoop, dit keer als tv-commentator: VTM zocht iemand om als buitenstaander commentaar te geven op Windows Vista en ik was toch in de buurt dus. Ik heb zowat een uur in de Nieuwsstudio van VTM gezeten, zinnige commentaar gegeven, grapjes gemaakt (het een al wat meer geslaagd dan het andere...), interessante dingen getoond, enzovoort. Met als resultaat: één luizig, weinig relevant zinnetje in het 19 uur-journaal... (na circa 25 minuten). Intussen hebben Kristof van Netwerk en ik de mediaconcentratie in Vlaanderen toch maar mooi doorbroken (hij was als vertegenwoordiger van de Persgroep in het VRT-programma Terzake te zien en ik als pion van het vermeende machtsblok VRT-Corelio op VTM). Eat your heart out, mijnheer Bourgeois!

Later die dag was er natuurlijk ook het lanceerfeestje in het Atomium. Dat begon behoorlijk lauw met een soortement academische zitting, onderbroken door een tenenkrullend stukje amateurtoneel dat herinneringen opriep aan de lancering van Windows Media Center (en god weet dat ik daar geen behoefte aan had...) en afgerond door een redelijke toespraak van minister Van Velthoven (al zie ik hem liever met de poppen spelen...). Daarna brak de logistieke hel los en werd het Atomium overrompeld door een duizendtal mensen die stuk voor stuk, meestal vergeefs, probeerden uit te vissen hoe ze de bol konden bereiken waar ze werden verwacht zonder de acht andere te moeten doorlopen. Ik zag Michiel Hendryckx would-be fotografen op zijn gekende - weinig diplomatische - manier mensen uitleggen dat zijn comateuze grootmoeder met full blown Parkinson nog betere foto's kon maken dan de deelnemers aan de wedstrijd waarvoor hij zich had laten strikken. In een andere bol nam Frank Molnar het tegen andere gamers op met het animo waarmee een Vlaams Blokker naar het trouwfeest van zijn dochter en Ali Ben Kadr sjokt. Intussen werden allerlei eetbare en vloeibare middelen naar de bovenste bol gesjouwd, waar ze door de mensensoort die hier specifiek voor werd gekweekt op hoogst luidruchtige wijze werden omgezet in een minder appetijtelijke substantie die vervolgens met een rotvaart door het drainagesysteem weer naar de onderste bol werd gesast. En als klap op de apotheose stond Praga Khan - ofte Maurice Engelen en zijn rondreizend circus annex wederopvoedingsgesticht - in nog een andere bol professioneel van jetje te geven. Dolletjes!

Ik heb er natuurlijk wat fotootjes van gemaakt, stuk voor stuk door Michiel beschimpt, bespuwd en ondergekotst. Ik denk dat hij daarmee wil zeggen dat ik talent heb!

Woensdag moeten er ook tal van boeiende dingen gebeurd zijn, maar ik kan ze me met de beste wil van de wereld niet meer herinneren.

Donderdag was ik te gast op de nieuwjaarsreceptie van onze zusterbladen Smart Business Strategies en IT Professional, waar Peter Hinsen (Porthus, One Agency) zijn intussen al enigszins bekende presentatie over de verschillen tussen Web 1.0 en Web 2.0 kwam geven. Ik heb me geen seconde verveeld.

Vrijdag was dan weer een baaldag, waarop ik niemand te pakken kon krijgen die ik wou te pakken krijgen. Gaan lunchen met Frank VDB in de Fata Morgana. Niet de meest blitze locatie, maar wel lekker én gezellig. En met zicht op een huis met een d/t-fout! In de namiddag werd ik gebeld door iemand van Belga, die later op de dag een telex verstuurde over de lancering van Vista Magazine. Perfecte timing, hoor, zo laat op een vrijdagnamiddag, vijf dagen nadat jullie het persbericht hebben ontvangen!

Vandaag gaan lunchen met Roos Van Acker om haar te interviewen voor Vista Magazine. Interviews met Roos zijn altijd een belevenis en nu was het niet anders. Intussen kennen we elkaar al iets beter en gaan de gesprekken dus niet enkel over professionele onderwerpen. Maar daar mag ik natuurlijk niet over uitweiden. Het is in dat wereldje blijkbaar al moeilijk genoeg om iemand te vinden die je kan vertrouwen.